در شمال فنلاند در پاییز سال ۱۹۱۶، سایما نیوا مردی را که در رودخانه شناور است نجات می‌دهد که مشخص می‌شود یک ستوان آلمانی به نام براون است. براون و شش تن از همرزمانش موفق شده‌اند از اسارت جنگی در ایستگاه راه‌آهن مورمان فرار کنند، اما ستوان مجبور شده از گروه گم‌شده خود جدا شود. در حالی که براون تحت مراقبت‌های خوب سایما در حال بهبودی است، همسایه نیوا و مزدور ژاندارم‌ها، یعنی پلیس طماع سیمپورا، سرنخی از پناهندگانی که در بیابان اردو زده‌اند به دست می‌آورد.